Dood.
Dat was de maand waarin jouw vader stierf.
Dat spijt me zeer. - Mij ook, prinses.
Zoon, speel een vrolijk liedje.
Ik weet dat ik een beetje lelijk ben, maar wil je met me dansen?
Dat zou een eer zijn, Gus.
Ik vertrouw haar niet en ik geloof haar niet, wat Muir ook maar zegt.
Ik voel me eigenaardig, bijna onwel.
Wat? Sinds wanneer? - Weet ik niet, maar die bronnen zijn geweldig.
Ik voel me geweldig.
Hoe is het met je artritis? - Mijn artritis? Nou...
Het gaat beter. - Mijn hoesten ook.
Dat komt door haar.
Heb je niet teveel gedronken? - Nee, het komt door de paddenstoelen.
Ik moest ook maar eens een logboek beginnen.
Ben je nog steeds zo aan het drinken?
Laten we zeggen, wat geweest is, is geweest.
Nog niet, ellendeling.
Knuffel.
Waarom doe jij hier aan mee?
Waar heb je het over? - Over het meisje.
Is het echt alleen maar het goud?
Ik weet het niet, Beith.
Als ik een beetje verstand zou hebben, zou ik haar allang verlaten hebben.
Muir zegt dat haar lot bezegeld is.
Maar de vraag is, voor wat?
Ga staan.
Vader, wat was dat?
Ik weet het zoon, het is hem.
Nee, jager. Niemand heeft dit ooit gezien.
Het witte hert buigt voor de prinses, vader.
Hij zegent haar.
Waar heb je het over? - Je hebt ogen, maar je gebruikt ze niet.
Jij, die al het langste bij haar is. Zij is het leven zelf.
Zij zal de aarde genezen. Zij is de ware.
Kun je het niet voelen? Zijn jouw klachten niet verdwenen?
Goud of geen goud. Waar zij ook maar heengaat, ga ik met haar mee.
Ik ook. - Ja.
Een hinderlaag. - Blijf laag.
Coll, Duir, neem hem.
Gus, volg haar.
Kom met me mee. - Wacht op me.
Jij eerst. - Nee.
Ga, die kant op.
Nee, ik ben het, William.
Jouw vechtlust maakt indruk op me.
Je vrouw was precies hetzelfde. - Wat weet jij nou over mijn vrouw?
Ik herinner ze mij allemaal nog.
In het bijzonder...
mensen met een goeie vechtlust.
Ze schreeuwde jouw naam...
maar je was er niet.
Nu kun je haar om vergiffenis vragen in de andere wereld.
Zus, genees me.
Vergeef me, broer.
Ik voel...
Pijl.
Gus, haal adem.
Ik verlaat je niet, mevrouw.
Ooit waren we trots op onszelf.
En nu stelen en drinken we alleen nog maar, en...
dromen we over de tijd dat we dat niet deden.
Elke man hier zou zijn leven geven om diezelfde man weer te worden.
Dus we volgen jou, prinses. Levend of dood.
En wij zullen weer trots op onszelf kunnen zijn.
Dit zweer ik, op de ziel van Gus.
donker zijn de sterren en donker is de maan
stil is de nacht en de morgengloed
vertel het aan de paarden en sla op je trommel
weg is hun meester weg is de zon
donker is de oceaan donker is de lucht
stil zijn de walvissen en het getij van de oceaan
vertel het aan het moeras en sla op je trommel
weg is hun meester weg is de zon
van donker naar licht en van licht naar donker
drie zwarte rijtuigen en drie witte paarden
wat brengt ons bij elkaar wat houdt ons bij elkaar
weg is de broer
weg is ons hart
Het spijt me dat ik je in de steek liet.
Dat deed je niet.
Als ik wist dat je nog had geleefd, was ik voor je teruggekomen.
We waren kinderen, William.
Je bent er nu.
rustig zijn de walvissen en het getij van de oceaan
vertel het zoetmoeras en sla de trommels
verdwenen is hun meester verdwenen is hun zon
Hier.
Ze is niet veranderd.
Ze heeft nog hetzelfde licht in haar.
Jij ziet het toch ook.
Je moet wel blind zijn als je dat niet ziet.
Iedere dag heb ik aan haar gedacht sinds ik haar verloren was.
Ik kon nauwelijks geloven dat ik haar gevonden had.
Vertel haar wat je voelt. Dat zou haar goed doen.
Nee, ik zou niet weten hoe.
Als je iemand zoiets niet vertelt, is leven met spijt veel erger.
Het is net of is er niets veranderd.
De wereld ziet er weer prachtig uit.
Dat wordt het wel weer als jij koningin wordt.
De mensen van dit koninkrijk haten Ravenna.
Ik haatte haar ook.
Nu voel ik alleen nog maar verdriet.
Als de mensen weten dat je nog leeft, zullen ze in opstand komen onder jouw naam.
Daar is meer voor nodig dan alleen een naam.
Jij bent de dochter van je vader, de echte erfgenaam.
Als de keuze aan mij was, zou ik je hier ver vandaan brengen.
Je veilig in mijn zicht houden.
Maar ik heb een plicht, en jij ook.
Hoe inspireer ik hen? Hoe voer ik mannen aan?
Hetzelfde als toen bij mij toen we nog kinderen waren.
Ik volgde je overal.
Ik kwam naar je toe rennen wanneer je me riep.
Ik zou alles voor je doen.
Zo herinner ik het mij niet. - Nee?
Nee.
We vochten alleen maar. En we maakten ruzie.
Herinner je je dat truckje nog? - Welk truckje?
Zie je nou wel, kind...
dat liefde ons altijd verraad?
Word wakker.
Met het schoonste bloed is het klaar.
En alleen met het schoonste bloed...
kan het ongedaan gemaakt worden.
Jij...
was de enige die de spreuk kan verbreken en mij kan vernietigen.
En die enige die puur genoeg was...
om mij te redden.
Je realiseert je niet eens hoeveel geluk je hebt...
dat je niet weet hoe het is om ouder te worden.
Nee.
Waar kijken jullie naar? Doe iets. Kunnen jullie, dwergen, dit horen?
Red haar. Help haar.
Nee, dit mag niet gebeuren.
Alsjeblieft...
Wat moeten we doen, Beith?
Wat we hebben beloofd.
Hier lig je dan.
Helemaal aangekleed, net of je op het punt staat...
om op te staan en me nog meer verdriet te bezorgen, niet waar?
Je verdient beter.
Ik had ooit een vrouw, prinses.
Sara was haar naam.
Toen ik thuiskwam na de oorlog nam ik de stank van dood en...
het gruwelijke verlies mee.
Ik was het niet waard om gered te worden, maar ze deed het toch.
Ik hield zoveel van haar. Ik hield meer van haar dan alles op de wereld.
Ik ben haar uit het oog verloren en toen was ze weg.
Toen werd ik mezelf weer en heb ik nooit meer van iemand kunnen houden.
Totdat ik jou zag.
Want jij doet me aan haar denken.
Haar hart, haar geest.
Maar nu ben jij er ook al niet meer.
Jullie verdienden beter en het spijt me dat ik heb gefaald.
Het spijt me echt.
Nu ben je de koningin van de hemel.
Zij aan zij met de engelen.
Ze is doodgegaan voor ons. Voor onze zaak.
We kunnen niet zomaar achter de muren schuilen en dit land samen met haar dood laten gaan.
Jouw verdriet vertroebeld je beoordelingsvermogen.
Door m'n verdriet denk ik juist helderder, vader.
Het is mijn plicht om de mensen te beschermen die naar me toe zijn gekomen voor hulp.
Ik zal ze verdedigen tot mijn laatste druppel bloed.
Maar ik verlaat deze muren niet.
De vloek is opgeheven.
De dood heeft genade met u. - De dood heeft geen genade.
We moeten rijden, als donderende golven, onder de vlag van mijn vader.
Je moet uitrusten. - We hebben lang genoeg uitgerust.
Vorst tot vuur en vuur tot vorst.
Het ijzer zal smelten.
Maar binnenin kronkelt het.
In al deze jaren is het enige wat ik heb gekend, duisternis.
Maar ik heb nog nooit een feller licht gezien dan toen mijn ogen net openden.
En ik weet dat dat licht in een ieder van jullie brandt.
Die gloed moeten vlammen worden.
IJzer wordt een zwaard.
Ik zal jullie wapen worden.
Gesmeed door het intense vuur waarvan ik weet dat het in jullie hart is.
Want ik heb gezien wat zij ziet.
Ik weet wat zij weet.
Ik kan haar vermoorden.
Ik zou nog liever sterven vandaag...
dan nog een dag in deze dood te moeten leven.
Wie rijdt met me mee? Wie wordt mijn broer?
Vaarwel, prinses.
Waar zijn ze? - Op de klif. Hun aantal is verminderd.
Men zegt dat de vlag van de koning weer wappert.
Laat ze dan maar komen. Laat ze hun schedels maar op deze stenen muren breken.
En laat hun mijn prijs maar brengen.
We hebben nog een paar uur voordat het eb wordt. Geen tijd genoeg om door de muren te breken.
Is er nog een ingang? - Die is er.
Aan het werk maar. - Als hij begint te fluiten, mep ik hem.
Ze hebben ons goud beloofd. Maar kijk eens wat we krijgen...
Poep. Hoe ver is het leven van een dwerg gezonken?
Dat ziet eruit als een mijn. - Hou vast.
De poort is 50 meter naar rechts en er is een heel leger daarbuiten.
Zes dwergen tegen een leger. - Dat vind ik een goeie kans.
We moeten weg. Het valhek zal snel opengaan.
Dus je staat op uit de dood en brengt de menigte in opstand.
Je ziet er goed uit in dat harnas.
Rijden.
We gaan allemaal tegelijk.
Na jou.
Ga.
Wat gebeurt er? - Ze zijn op het strand.
Schieten.
Klaar. Schieten.
Schiet op.
Het is doorbroken.
Terug, jongens. Kom op.
Trekken. Nion, klim in dat touw.
Kom op.
Het is een bloedbad daar beneden. - Gort, dat touw in.
We moeten teruggaan. - Nee, ik heb hen mijn woord gegeven.
Het is voorbij. Schiet op.
Ze beweegt.
Het is jullie gelukt.
Aanvallen.
Formeren.
Kom en wreek jouw vader die te zwak was om zijn zwaard te heffen.
Ga door. Zie hoe ze sterven.
Hoe voelt het, wetende dat jij hen naar hun dood hebt geleid?
Zie je? We verschillen toch niet zoveel.
Ik ben alles wat jij niet bent.
Je kunt mij niet verslaan.
Ik heb te veel levens geleefd.
Hele koninkrijken verwoest.
Mij zijn krachten gegeven die jij niet eens kunt doorgronden.
Ik zal nooit stoppen. Nooit.
Ik zal deze zielige wereld de koningin geven die het verdient.
Door het schoonste bloed is het gedaan.
En alleen door het schoonste bloed kan het ongedaan worden gemaakt.
Je mag mijn hart niet hebben.
In de naam van alles dat goed en juist is in dit land...
kroon ik jou tot koningin.
Leve de koningin.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Markow87 www.simplyreleases.com